Ticketprijs €25,- (inclusief €3,50 ticketservice)
Online voorverkoop: https://ticketshop.veiligreserveren.nl/nl/event/seizoen-20262027
Kassaverkoop: Concert dag in Lodewijkskerkje tussen 13:15 en 13:45 (tot bij GUO, maar VOL = OP!)
In 2021 kwam onze GUO-programmeur het nog min of meer met zijn eigen geweten overeen om als Europeaan naar USA af te reizen. Tijdens zijn zes weken lange muziekreis belandde hij onvermijdelijk ook in Nashville – Tennessee, bakermat van ‘witte’ Amerikaanse rootsmuziek zoals country en bluegrass, ontstaan uit kruisbestuivingen met traditioneel-Europese folk. Want ja: wie zijn in USA de natives en wie de import? En wie van de import kwam als immigrant uit betrekkelijk vrije wil naar ‘The Promised Land’? Evenzeer als de slavernij liet dat zo zijn sporen na, in de Zuidelijke Staten (waaronder Tennessee) des te meer.
Bezoeken aan de legendarische Gran’ Ol’ Oprey en aan het Johnny Cash Museum waren must be’s, evenals dagelijks geslenter over Broadway, kermisachtige mainstreet waar vanaf 10:00u ’s ochtends tot ergens diep in de nacht muzikanten de vouw uit hun cowboybroek speelden om langs struinende toeristen naar binnen te lokken. Ze jamden doorgaans niet onverdienstelijk -wat een magnetische aantrekkingskracht heeft Nashville op wit rootstalent- hoewel hun songteksten doorgaans -how to to put this mildly?- verre van touching klonken of als erudiet binnenkwamen. Om te zwijgen van wat er zoal aan platvloers boertig, seksistisch en racistisch oneline-geleuter in verwerkt was. Tot ver voorbij het beschaafde randje van het betamelijke.
Van het gros van de zich amechtig voortslepende, vadsig witte toeristenmassa lustten de honden toen al geen brood. Dat behing zich ongegeneerd en paradeerde pront met Trump-parafernalia: van bedrukte rode petjes en mega-cowboyhoeden met gleuf tot idem XXL bierbuiken met hamburgers-t-shirts en meer van die prullaria die je in de shops als gebraden duif de mond tegemoet vlogen. Minst aanstootgevende opdruk: Make America Great Again! Was getekend: The Orange Man. Cliché-beeld bevestigd. Meer dan.
Om aan deze provocaties te ontsnappen, sloeg onze GUO-programmeur vanaf de eerste dag graag onooglijke zijstraatjes in. Tot hij tegen een afgebladderd etablissement aanliep waar zich avond aan avond drie verse, onbekende, sterk uiteenlopende, rootsy singer-songwriters op rij op een podium posteerden. Om beurten lieten ze een song los tegenover een toegestroomd, gemotiveerd zit-/luisterpubliek. Dit ‘Nashville-concept’ buiten neonlicht gedomineerd mainstream Broadway om was een verademing: top in afwisseling, in individuele kwaliteiten van de drie podiumgasten, zowel uitvoerend als tekstueel waardoor ze dwongen tot luisteren. Was het niet uit bewondering, dan toch minstens uit diep respect.
Zo’n 3 op 1 rij Nashville concept, dat moet bij ons toch ook kunnen? Maar dan met bijvoorbeeld drie sterk uiteenlopende Nederlandstalige singer-songwriters, bijvoorbeeld driemaal uit de Zuidelijke Nederlanden, bijvoorbeeld uit Limburg, Vlaanderen of Zeeland en natuurlijk ons eigen Brabant. Niet noodzakelijk drie traditionele streekzangers, eerder drie Nederlandstalige artiesten met driemaal een andere ‘Zaachte G’. Met dat idee vloog onze GUO-programmeur terug naar Nederland. Toch duurde het tot eind 2026 voordat het idee concreet postvatte. Zij het niet met drie volslagen onbekende singer-songwriters. Alle drie bouwden regionaal, zo niet meer dan dat, een flinke fanbase uit.
Zo timmert Brabo André van den Boogaart al lang aan de weg met onvervalst, ongepolijst, schurend ruwe bolster blanke pit repertoire dat onmiskenbaar van om onze hoek komt. Terwijl Vlaming Klaas Delrue als meer verfijnde solo-artiest dan wel net komt kijken, maar -zeker in eigen contreien, misschien wat minder ook al wel in Nederland- faam verwierf als frontman van fijnbesnaard, Nederlandstalig Yevgueni. En dan Limbo Gé Reinders: wat valt over hem nog te zeggen? Eén woord lijkt te volstaan: Blaosmuziek. Maar sinds covid in 2020 toesloeg, blies Gé zich tot zelfverklaard singer-songwriter in ruste. Om er zes jaar later, op vraag van GUO, weer zin in te krijgen, zij het met mate. In af en toe een fanfareproject Blaosmuziek, maar zeker ook in zo’n geinig 3 op 1 rij Nashville-concept waarmee de GUO-programmeur -op het juiste moment, toeval bestaat niet- bij Gé aanklopte. Ofwel: hoe een koe een haas vangt. Bovendien: een singer-songwriter met pensioen bestaat niet.
Tot hier de aanleiding. Wie niet wil weten wie wie is, hake hier af.
Oer-Brabo André van den Boogaart haalt zijn inspiratie voor zijn Nederlandstalige songteksten uit de diepste krochten van het leven. Ontroerend, hemelschreiend mooi en spijkerhard, aldus Rootstime België. Hij raakt je eerst in je ziel om je daarna te confronteren met zowel de schoonheid als de absurditeit van het bestaan.
Een singer-songwriter, niet te vergelijken met anderen. Het is zijn eigen stijl die je vastgrijpt, loslaat en dan weer voortdoet. Dat alles met humor en zelfspot. Een nog teveel verborgen talent met Brabantse ‘zaachte G’ dat je absoluut live wil meemaken.
Tussen Zilveren Jubeljaar van Yevgueni en eerstvolgend Yevgueni-album zit het jaar 2026 waarin frontman en songschrijver Klaas Delrue 50 hoopt te worden. Mede ook daarom een jaar waarin hij nog eens solo van zich wil laten spreken. In maart verschijnt solo-album Klaas – ‘Tijd voor mij’ (werktitel). Een ‘klein plaatje’ waarop Klaas uitdrukkelijk de bedroom-singer in zichzelf opdiept. Denk aan intieme, broze, breekbare songs zoals die hier en daar bij Yevgueni te genieten zijn. Nederlandstalig, met Vlaamse zaachte G. Solo opgenomen, zelf ingespeeld én uitgevoerd. Deskundig sober geproducet door Willem Ardui. Zowel album als optredens zullen eerlijk, ontroerend en recht voor de raap zijn. Als notoir cijfer-fetisjist is het Klaas’ plan om 50 keer solo te spelen in het jaar dat hij 50 wordt. Liefst op plekken waar je met een vijfkoppige popgroep niet terechtkunt. Geschikt voor intieme kleinere theaterzaaltjes waar artiest en luisterbereide bezoekers nog op elkaars schoot kruipen. Misschien voor de 50ste en dus allerlaatste keer wel bij GUO in het Lodewijskerkje, het akoestisch Goddelijke kerkmonumentje te Oisterwijk.
Limbo Gé (what’s in a name?) Reinders (1953) heeft -tig podium- en schrijf-meters achter de rug als hij doorbreekt met zijn Limburgse liedjes die alleman alom raken. Vanaf 1996 trekt hij ermee langs theaters door het jubelende land. De superlatieven in de vakpers rollen over elkaar heen bij D’n Haof (1999). Met zijn Blaosmuziek verschijnt hij in tv-shows. De lawine aan uitnodigingen om met lokale blaasorkesten op te treden parkeert hij al snel in de ijskast totdat hij in 2005 voldoende top-arrangeurs heeft verzameld die zijn repertoire bewerken voor een avondvullend programma met blaasorkesten. Tussendoor blijft hij toers, albums, tv-registraties en muziekprijzen in zijn moerstaal ophoesten. Meest succesvolle: Blaos mich nao hoes (2005), opgenomen met 15 Limburgse top-blaasorkesten uit Limburg, die leidt tot zijn eerste Gouden CD. Opvolger Blaos mich ’t landj door met uit elke provincie één blaasorkest dateert van twee jaar later, ontvangt 5*****-recensies en een Edison. Na Helden (2010/2011) is Gé toe aan een sabbatical. Hij reist,met zijn vrouw drie maanden naar Thailand waar ze als vrijwilligers Engels doceren aan een middelbare school. Elke les eindigt in samenzang. Uit een samenwerking met Syb van de Ploeg (De Kast) ontstaat in 2014 ’t Verschil is oeral geliek. waarop de Friese versie van Stings Fields of Gold helaas aanleiding is om de productie af te blazen, wat weer aanleiding is om twee jaar later met een vervolg te komen: De Noord-Zuidlijn. In 2015/2016 debuteert multi-instrumentalist Gé (zang, gitaren, bas, sax, dwarsfluit, toetsen, mondharmonica) als solist, resulterend in dubbelaar Solo.
Oetblaoze (2018/2019) blijkt Gé’s allerlaatste theatertoer: 30 keer in Nederlandse theaters met telkens een ander blaasorkest, gelijknamige cd, meerdere muziekprijzen en de koninklijke onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje Nassau tot gevolg. Na zomer 2019 verklaart Gé zich tot pensionado in ruste, althans wat optredens aangaat. Covid vergemakkelijkt zijn besluit tot….. GUO aanvang 2026 aan zijn deur klopt, juist als het weer begint te kriebelen om af en toe misschien toch weer ‘ns bij speciale gelegenheid…..
André van den Boogaart in beeld & geluid: https://youtu.be/dHTzQCB0B9c?si=fJybyvpOpe2OoV5v
Klaas Delrue in beeld & geluid: https://youtu.be/oCu22IrboB0?si=TyaDYm2tjUYYLKYk
Gé Reinders in beeld & geluid: https://youtu.be/8KVNbpx5F5Y?si=SoQ4OmHKQrO77MHq